Het was alweer een tijdje stil rondom GroenLinks-Kamerlid Wijnand Duyvendak.
Naar nu blijkt zijn er tijdens de inbraak (die 6 postzakken blijkt te bevatten) in het ministerie van Economische Zaken, waar Duyvendak bij betrokken was, ook een lijst met de namen, adressen en telefoonnummers van topambtenaren buit gemaakt.
Deze lijst is gepubliceerd in het actieblad ‘Bluf!’ op 11 juli 1985.
Niet alleen de adresgegevens werden gepubliceerd, zelfs wanneer deze mensen met vakantie zouden zijn:
[..] en de weken dat ze vakantie opgenomen hebben. Om effe te kontroleren of ze inderdaad weg zijn vermelden we ook de telefoonnummers [..]
Deze publicatie resulteerde in telefonische bedreigingen en intimidaties van de ambtenaren van de directie elektriciteit en kernenergie.
Bij één van hen werden de ruiten met stenen ingegooid, zo blijkt uit de publicatie “Dertig jaar Nederlands Energiebeleid” van instituut Clingendael uit 2005:
Maar erger was dat Bluf ook een lijst met adressen van alle directeuren van EZ en hun medewerkers
had ontvreemd. Dat leidde tot bedreigingen bij mij aan huis en bij mijn collega’s.
Ook zijn er bij mij ruiten ingegooid. Ik ben ook een keer, om het gevaar te keren, op een zaterdagavond
met een hockeystick naar buiten gegaan. Allemaal erg vervelend, maar voor zover
ik kan nagaan heeft het op ons beleid geen enkel effect gehad.
Duyvendak had een van de meest prominente rollen bij de uitgave van het blad ‘Bluf!’. het blad riep op tot harde acties, sabotage, het plunderen van winkels en inbraak bij overheidsinstellingen. Ook gaf het instructies voor het gebruik van valse legitimatiebewijzen en grossierde het in recepten voor explosieven en brandbommen.
Veel methoden en tactieken die de radicale lezers hanteerden, komen voor een belangrijk deel uit zijn koker, aldus onderzoeker Peter Siebelt.
Volgens Siebelt was Duyvendak een “belangrijke mentor van terreurgroepen”.
Overigens lijkt Duyvendak last te hebben van geheugenverlies, want volgens eigen zeggen heeft hij helemaal niets te maken hebben gehad met de feitelijke bedreigingen en kan zich die ook niet herinneren, maar geeft toe betrokken te zijn geweest bij het prijsgeven van de namenlijst in ‘Bluf!’.
Overigens zijn er nog wel meer interessante gegevens te vinden in de uitgave van instituut Clingendael. Op de vraag hoe een het toch kon dat men bij het ministerie van Economische Zaken kon inbreken met als buit plannen en NAW gegevens, en wat de gevolgen waren:
Hoe dat kon is niet helemaal duidelijk geworden. Wel dat het ging om de actiegroep Bluf en
dat men precies wist waar die papieren lagen. Dat was in een afgesloten bureaulade van de
secretaresse van directeur-generaal Verberg. Men verschafte zich via een loopbrug en een
brandladder toegang tot ons pand, Bezuidenhoutseweg 6. Dat pand had, anders dan de hoofdvestiging
van EZ op nummer 30, geen nachtportier. Het was heel vervelend, want Bluf
maakte een aantal nog vertrouwelijke stukken openbaar en dat leidde tot schadelijke, onjuiste
en zelfs malicieuze publicaties
Na de inbraak was er uit naam van “de wraak van jhr. Mr. De Brauw” een persbericht verspreid. In dit persbericht viel o.a. het volgende te lezen:
we deze papierwinkel zo snel mogelijk openbaar zullen maken – u hoort dus nog van ons…
Ik vraag mij af hoe een Duyvendak nog langer in de Tweede Kamer kan blijven zitten. Er komen steeds meer feiten en geruchten rondom zijn verleden naar boven.Het gedraai, gekonkel en spontaan ‘vergeten’ zegt meer dan genoeg.
Hoe kun je publiekelijk een inbraak toegeven, de leiding hebben bij het uitgeven van een blad maar vervolgens niet meer herinneren dat je oproept tot ‘verstoor de rust van deze onruststokers’ wat enkele regels boven die namenlijst staat (die je zelf gestolen hebt!) in de uitgave die onder jou hoede is gepubliceerd?!
Wat mij betreft dient Duyvendak zo snel mogelijk uit de Tweede Kamer te vertrekken, liever gisteren dan vandaag!
2 reacties | Reageer op dit artikel
Tags: criminaliteit, Duyvendak, media, politiek